Spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki (16 marca 2026r.) upłynęło pod znakiem literatury hiszpańskiej, a jego głównym punktem była rozmowa o zbiorze opowiadań „Miasto z mgły”. Już od pierwszych minut dało się odczuć, że uczestnicy nie traktują tej książki jedynie jako uzupełnienia znanego cyklu, lecz jako osobne, niezwykle wartościowe dzieło literackie. Dyskusję rozpoczęto od refleksji nad formą – zbiór jedenastu opowiadań, szkiców i fragmentów został odczytany jako swoisty literacki labirynt, w którym czytelnik odnajduje ślady znanych motywów, ale też nowe, zaskakujące perspektywy. Uczestnicy podkreślali, że autor konsekwentnie buduje atmosferę tajemnicy, charakterystyczną dla mglistej Barcelony – miasta niemal żywego, pulsującego historiami swoich mieszkańców.

Wiele uwagi poświęcono tematom powracającym w książce: przemijaniu, stracie, pamięci oraz granicy między rzeczywistością a wyobraźnią. Szczególnie poruszające okazały się opowieści o dzieciństwie i pierwszych doświadczeniach emocjonalnych, które – jak zauważono – stanowią fundament całej twórczości autora. Uczestnicy zgodzili się, że krótsza forma nie osłabia przekazu, a wręcz przeciwnie – pozwala skondensować emocje i znaczenia. Rozmowa naturalnie rozszerzyła się na innych twórców literatury hiszpańskiej. Przywoływano nazwiska autorów, którzy podobnie jak Zafón łączą realizm z elementami tajemnicy i metafizyki, podkreślając, że „Miasto z mgły” doskonale wpisuje się w tę tradycję. Pojawiły się również odniesienia do kina – uczestnicy wskazywali, że obrazowość i nastrojowość opowiadań aż proszą się o ekranizację, a sama narracja przypomina momentami poetykę filmów o onirycznym, nieco mrocznym klimacie. Nie zabrakło także porównań do literatury światowej. Uczestnicy dostrzegali pokrewieństwo z twórczością pisarzy, którzy eksplorują temat pamięci, losu i tajemnicy ludzkiej egzystencji. Podkreślano uniwersalność poruszanych w książce motywów – mimo silnego zakorzenienia w konkretnej przestrzeni, opowieści te przemawiają do czytelników niezależnie od kultury czy doświadczeń.

Spotkanie zakończyło się niemal jednogłośną rekomendacją lektury. Uczestnicy uznali „Miasto z mgły” za jedną z najciekawszych książek XXI wieku – zarówno dla tych, którzy dopiero rozpoczynają przygodę z twórczością autora, jak i dla wiernych czytelników, dla których zbiór ten stanowi piękne dopełnienie literackiego świata.

Było to spotkanie pełne refleksji, emocji i inspirujących skojarzeń – a sama książka stała się pretekstem do szerszej rozmowy o literaturze, sztuce i pamięci, która – jak mgła unosząca się nad Barceloną – nigdy do końca nie znika.